UA-70808694-1

  • De weg van het water***

    Pin it!

    dewegvanhetwater.jpgDe weg van het water, waarin Floor Postma op zoek moet naar een manier om haar zus te redden uit de handen van een oplichter, is de eerste thriller van Trudi Rijks. Eerder schreef ze al twee romans, Doos van Pandora en Zeetijding. Rijks heeft een achtergrond in de wijsgerige en historische pedagogiek en heeft zich bovendien gespecialiseerd in familiale hulpverlening. De thematiek van het boek vindt enerzijds oorsprong in waargebeurde feiten, maar leunt ook sterk op de professionele inzichten van de auteur. Wie een beetje bekend is met Rudolf Steiner of ooit van antroposofie gehoord heeft weet dat het hoofdpersonage in de korte inhoud niet voor niets flegmatiek wordt genoemd en kan de link met de sneeuw en het water wel leggen. Voor wie dat niet kan, is dit uiteraard gewoon een leuke thriller die zich hartje winter afspeelt.

    Floor Postma is bewindvoerder van haar jongere zus Bente, een voormalig model en weduwe, die aan het Korsakov-syndroom lijdt. Ze moet dringend orde op zaken stellen wat betreft de nalatenschap, maar door haar eigen persoonlijke problemen is dat nog niet gebeurd. Wanneer ze op een avond ongewenst bezoek krijgt aan de villa van haar zus en wat later ook nog een dagvaarding ontvangt voor een paar ton, wordt Floor meegezogen in een strijd die niet alleen draait om het vermogen van Bente, maar ook haar welzijn.

    Trudi Rijks heeft erg menselijke personages gecreëerd. Zowel Floor als haar dochter Kim hebben kleine kantjes. Binnen de familie heersen er de nodige spanningen en dat zorgt voor een bepaalde dynamiek in het verhaal. Helemaal duidelijk waar de onvrede die nu en dan tussen beide dames opsteekt vandaan komt, wordt het helaas niet. Ook flessentrekker Buisman weet te raken door enerzijds het inkijkje in zijn familiale leven dat de lezer soms gegund wordt en door zijn manier van handelen.

    Het verhaal zelf leest vrij vlot. De setting die de auteur geschapen heeft werkt. De sneeuw zorgt voor een drukkende sfeer en maakt het gevoel van gevaar reëel. Jammer dat De weg van het water hier en daar wat ongeloofwaardig overkomt. Zo lijkt een Kia de strijd met een hert zonder veel gevolgen te winnen, blijkt een inbraak onopgemerkt voorbij te zijn gegaan en vallen de acties van de politie op z’n minst vreemd te noemen. Wie echter begint te lezen en een dipje ervaart in het midden, moet zeker niet opgeven. Rijks rondt het geheel wel met verve af, een knap slot waarin alle losse eindjes mooi worden samengebracht. Voor een ontspannen middag is dit een ideaal boek, ook voor de liefhebbers van boeken waarin het literaire de overhand neemt, maar voor de meer geoefende thrillerlezer mag het water wellicht nog net iets harder stromen. De weg van het water is een uitgave van Boekerij.

  • Groter dan de lucht, erger dan de zon****

    Pin it!

    groterdandelucht.pngBuitenbeentje Elmer krijgt op een niet zo alledaags zomerkamp in Vlieland een zware klap op zijn hoofd met een lepel. Vanaf dat moment begint hij de stem van Lomax in zijn hoofd te horen. Eerst lijkt het erop dat het advies van Lomax het leven van Elmer in goede banen stuurt, hij ontdekt namelijk dat hij best dingen mag weigeren als hij ze niets vindt en dat dit dikwijls positief uitpakt voor hem. Maar wanneer Elmer op zijn nieuwe school gepest wordt door Anton en Bart, wordt ook de stem van Lomax boosaardiger en drijft die Elmer tot wraak. 


    In Groter dan de lucht, erger dan de zon staat een buitengewoon jongetje centraal. Dat er iets aan de hand is met Elmer wordt snel duidelijk, maar verwacht als lezer geen duidelijke conclusie. Een diagnose wordt in dit verhaal niet gesteld. Hier en daar worden tussen de regels door wel dingen gesuggereerd. Het enige wat vaststaat is de stem van Lomax en de acties waar de stem Elmer toe aanzet.


    Auteur Daan Remmerts de Vries heeft een intiem en heftig verhaal geschreven dat misschien zelfs qua thematiek iets te moeilijk ligt voor lezers met dezelfde leeftijd als het hoofdpersonage (12 jaar) en toch ook weer niet. Het pestgedrag is erg herkenbaar, de problematiek rond Elmer maakt het dan weer wat minder toegankelijk. Hoewel het ook een prachtig kader schept dat de auteur de kans biedt een intense sfeer te scheppen en zijn hoofdpersonage op een unieke manier tot leven te brengen. 


    Het boek bestaat uit drie delen, waarvan het middelste deel een soort dagboek bevat van de gebeurtenissen op Elmers nieuwe school. De andere twee delen beslaan het zomerkamp en de naweeën van Elmers actie. Met dit boek kan je twee kanten op, ofwel lees je het in één ruk uit, ofwel heb je door de hevigheid ervan wat tijd nodig om op adem te komen. Gelukkig kan dat door de korte hoofdstukken. De tekst bevat, zonder storend te zijn, wat schuingedrukte woorden en woorden in drukletters om het belang ervan voor het hoofdpersonage te onderstrepen. De kans dat iemand het boek in handen neemt, wordt overigens aanzienlijk vergroot door de knappe cover waarop een jongen met een bezorgde blik naar de lucht staart. 

      
    De situatie waarin Elmer verzeilt raakt, wordt vrij concreet beschreven. Dat maakt het bevattelijk. De jongen neemt je mee in een erg persoonlijk relaas van de gebeurtenissen. Hij vertelt het verhaal zoals hij het ziet. Hier en daar heeft het verhaal een filosofische inslag door de vragen die hij zichzelf stelt en de manier waarop hij de wereld overdenkt. Nergens wordt het echter te vaag of onbestemd. 


    Daan Remmerts de Vries debuteerde ruim vijfentwintig jaar geleden als kinderboekenauteur met Zippy en Slos, een verhaal over twee bevriende katten. Hij illustreert daarnaast ook zelf en won al meerdere keren de Zilveren en Gouden Griffel voor zijn werk. Naast al het verdienstelijke werk voor de jongere lezers, schrijft hij ook romans voor volwassenen, waaronder de dikke pil De Harpij (onder het pseudoniem A.N. Ryst) over een man die beweert dat hij rechtstreeks uit de hel komt.

  • Wat ze naliet****

    Pin it!

    watzenaliet.jpgOp een nacht verdrinkt Alice Salmon in een rivier. Het nieuws en de geruchten rond haar dood verspreiden zich snel via de media en het internet. Jeremy Cooke, een professor antropologie aan dezelfde universiteit waar Alice ooit studeerde, reconstrueert het leven én de dood van de jonge vrouw aan de hand van alle stukjes informatie waar hij de hand op kan leggen.

    ‘Wat ze naliet’ is geen conventionele thriller. Het boek vertelt een verhaal zonder er één te zijn. De lezer krijgt brieven, dagboekfragmenten, e-mails, artikels, tekstberichten en zelfs playlists voorgeschoteld die een inkijk geven in het leven van Alice en dat van haar familie en vrienden. Jeremy Cooke geeft zijn eigen versie van de feiten in brieven naar een goede vriend en de documenten zetten de lezer zo nu en dan op het verkeerde been. Auteur T.R. Richmond heeft een spannende zoektocht neergepend aan de hand van een originele insteek.

    Het boek leest vlot weg en de verscheidenheid aan documenten en bronnen houdt het interessant. Hier en daar hadden de brieven van de professor zelf iets bondiger gemogen, maar tegelijkertijd zorgen ze voor een mooi tegengewicht. De uitgebreide brieven van het reliek, zoals de oude professor zichzelf noemt, Jeremy Cooke tegenover de snelheid waarmee de jeugd sms’en naar elkaar stuurt of twittert.

    T.R. Richmond heeft van zijn debuutroman een soort 21ste eeuws plakboek gemaakt. Hij is, net zoals personage Alice, een journalist die voor verschillende kranten, websites en magazines schreef en heeft uit zijn ervaring geput voor het samenstellen van zijn verhaal.

    De Engelstalige uitgevers van Richmond hebben voor de liefhebbers enkele leuke extraatjes voorzien, zoals een facebookpagina van Alice, een tumblr-account van Cooke en een ‘ongepubliceerde’ brief van Alice over het inschrijvingsgeld aan de universiteit:

    https://www.facebook.com/alice.salmon.52?fref=ts
    http://professorcooke.tumblr.com/
    http://www.foyles.co.uk/cms-uploaded/A%20letter%20from%20Alice.pdf

    ‘Wat ze naliet’ is een uitgave van Ambo|Anthos.